اگر با شهامت خود ايستاده ايم, اگر ميدانيم كه حق با ماست, سكوت نكنيم او شاعر انقلاب است, پس نمي تواند كه با انقلابيون نباشد, با كارگران و زحمتكشان همصدا نگردد, نميتواند كشتار خلق تركمن را ببيند و ساكت به تماشا بنشيند, او می سرايد, به ياد توماج و يارانش, براي صحرا, براي گنبد, براي ”آياي” براي " اوبه " هاي سوخته, براي كردستان, براي كارگران و زحمتكشان, به مبارزه بر ميخيزد, سازمان ميدهد و در تمامي كارزارها حضور دارد, در كوي و خيابان شب نامه بر كمر ميبندد .



چكامه ي ”جهان كمونيست”
سعید سلطانپور


گلوله اي در دهان

گلوله اي در چشم

در تكه هاي يخ

در سرد خانه پزشك قانوني

در شعله ي منجمد خون مي تابد

شعله اي در دهان

شعله اي در چشم

در ميتينگ هفدهم بهمن

در انبوه هواداران و مردم

در ميان پلاكاردها و شعارها

در گردش تفنگداران جمهوري و گله هاي پاسدار واوباش

در قرق چماق وزنجير و نارنجک

در صداي شليك هاي ترس

و دشنام هاي جنون

…………..

در ميان پلاكاردها

انقلاب

با پيشاني شكسته و خونچكان

مي خواند

با صداي درخشان جهان

و رودخانه ها

و رفيقان جهان

جهان كمونيست را

مي سرايند و

مي سرايند

با دسته گل هايي از خون

بر فراز ميتينگ تاريخ

***
Die schlechten Fürchten deine klaue.
Die guten freuen sich deiner Grazie.
Derlei
Hörte ich gern
Von meinem Vers.